Thoughts and ideas

Could A Network Of Drones Become Our First Responders? What if...

Sun, 11 Nov 2012 13:16:39 +0100

Could A Network Of Drones Become Our First Responders?

What if your heart stopped and a flying robot landed to shock you back to life before ambulances could arrive? A USA Today investigation a few years ago found that, of the 250,000 fatal cardiac arrests that occur outside of U.S. hospitals every year, up to 76,000 cases were treatable. That is, the patients would have survived if the ambulance had got there in time. A quick zap with a defibrillator was all that was needed, but many cities could not promise a response within six minutes—the standard survival window.

The normal reaction to this might be: invest in a better ambulance fleet, more call centers, and so on. But Stefen Riegebauer, a graduate student from Austria, has a different, more futuristic, idea: to build a first aid drone network that gets people and equipment to the scene more quickly. The future of robots in medicine is bright: What if your next doctor was a robot? Or your next car was your doctor? Already, some patients are being sent home with a new robot friend. His idea works like this: You create an app that anyone trained in first aid signs up to, creating a mobile community. You then station defibrillator-equipped drones on top of tall buildings across the city, linked by sensors.

When someone needs help, they, or someone nearby, sends a request. The nearest first-aider accepts the task, and rushes to the site, and the unmanned vehicle sweeps from the sky, delivering the kit where it’s needed. No more ambulances battling the traffic. No more sirens blaring away waking up the kids. Fewer deaths from tardy responders. Simple, no? Well, maybe not. But Riegebauer has built a non-working prototype, his visualizations are pretty funky, and he says the drone technology already exists.

A team at MIT recently unveiled an autonomous UVV capable of flying at 22 mph in tight spaces; Riegebauer says it would be ideal. “Autonomous systems are where we are heading,” says Riegebauer. ‘Why shouldn’t we use them for emergencies, if it can help you?” His idea has received the backing of the James Dyson Award, reaching the last-15 stage. But Riegebauer stresses that he doesn’t see drones replacing ambulances and staff completely. They would be employed only if they were closer and likely to get to the scene faster.

Cool!

Sun, 26 Aug 2012 14:24:38 +0200

Cool!

Zijn winkels in de toekomst alleen showrooms?

Thu, 12 Jul 2012 14:21:42 +0200

Meer bewijs hebben we volgens mij niet nodig: uit onderzoek van Capgemini blijkt dat meer dan de helft van de consumenten wereldwijd verwachten dat fysieke winkels in 2020 alleen maar showrooms zijn.

Volgens het rapport, dat gebaseerd is op interviews met 16.000 consumenten uit 16 landen, zei 51 procent van de ondervraagden dat in de komende acht jaar, ze verwachten dat fysieke winkels alleen showrooms zijn voor het selecteren en bestellen van producten. In opkomende markten zijn de percentages nog hoger volgens het onderzoek. In meer ontwikkelde markten was dit nog steeds een derde van de respondenten.

In Capgemini’s “Digital Shopper Relevantie” studie is gekeken naar verschillende trends, maar het deel over de veranderende rol van de huidige winkel is bijzonder actueel. In de afgelopen maanden heeft de trend van de zogenaamde “showrooming’ meer aandacht gekregen omdat geleidelijk duidelijk wordt dat er steeds meer koopjesjagers zijn, die de producten bekijken en vergelijken in een winkel, maar vervolgens online kopen.

Online winkelen, mobiele telefoons en apps veranderen het retail landschap.

Door het groeiende aantal van online shopping sites en de alomtegenwoordigheid van mobiele telefoons en shopping apps hebben consumenten nieuwe en gemakkelijke manieren om de beste waar voor hun geld te vinden. Naarmate meer consumenten hun mobiele telefoons gebruiken in de winkel (52 procent volgens een recent Pew-onderzoek), realiseren veel consumenten zich dat ze betere prijzen of aanbiedingen elders kunnen vinden, vaak online. Uit een onderzoek (februari 2012) van marktonderzoeksbureau ClickIQ bleek dat 45,9 procent van de online shoppers in de Verenigde Staten zich schuldig had gemaakt aan deze praktijken. Voor retail gigant Target, werd showrooming zo’n probleem dat het bedrijf heeft aangekondigd in augustus te zullen stoppen met de verkoop van Amazon’s Kindle nadat de online gigant consumenten had aangemoedigd om producten in de Target winkel te scannen en zo korting op de Amazon website te krijgen.

Retailers vechten terug

Best Buy’s interim-CEO, Mike Mikan, vertelde beleggers dat het verslaan van de trend “Nr. 1 prioriteit” van het bedrijf is. Vorige week heeft de elektronica gigant aangegeven haar winkels meer “Apple-achtig” in te richten, met een product support center dat lijkt op Apple’s Genius Bar en een optie waarbij de consumenten op de vloer afrekenen in plaats van in de rij bij de kassa.

Natuurlijk is Apple zelf een geweldig voorbeeld van een bedrijf dat de rol van een winkel heeft herdefinieert. Ook al kan de consument Apple producten online kopen, de winkels zijn meestal een wild succes. Het gaat Apple niet alleen om het verkopen van haar producten, maar ook het ontwikkelen van relaties met klanten en branding staan hoog in het vaandel. De Genius bars, beschikbare computers en vriendelijke medewerkers nodigen de consument uit tijd te spenderen in de winkel. Daarnaast stuurt Apple natuurlijk aan op inspiratie voor toekomstige aankopen of last-minute impuls aankopen.

Eerder dit jaar heeft Amazon te kennen gegeven fysieke winkels te willen openen om consumenten de Amazon beleving te kunnen meegeven. Ondank de populariteit van de website, denkt Amazon dat een fysieke winkel zou kunnen dienen als een lokale herinnering aan het merk en een plek voor consumenten om verder te ontdekken wat Amazon te bieden heeft.

Aangezien uit het Capgemini rapport blijkt dat de digitale shopper niet alleen digitaal is en verwacht naadloos worden bediend in alle kanalen, fysiek en digitaal. Dat geldt ook dan voor Amazon klanten.

Het verslag had betrekking op een hoop gegevens, maar hier zijn een paar andere interessante weetjes:

Bijna 60 procent van de ondervraagde kopers dat zij verwachten dat de retail-ervaring op in zowel fysieke als digitale kanalen uit te breiden in 2014, maar meer dan de helft zei dat de meeste retailers op dit moment cross-channel consistentie missen

56 procent van de kopers geeft aan dat ze waarschijnlijk meer geld uit te geven bij een fysieke winkel als ze van tevoren gebruik hadden gemaakt van digitale kanalen.

44 procent van de shoppers wil graag een mobiele app te gebruiken om in-store shopping te ondersteunen.

61 procent van de respondenten wil online winkels hun persoonlijke gegevens verstrekken om de betaling te versnellen, maar slechts 41 procent wil worden geïdentificeerd door middel van hun mobiele telefoons wanneer ze in een fysieke winkel zijn.

55 procent van de vrouwelijke shoppers is meer betrokken bij het gebruik van digitale kanalen in vergelijking met 44% van de mannen, vrouwen duiden op meer interesse in het ontvangen van persoonlijke aanbiedingen, aanbevelingen en informatie over nieuwe producten

Een nieuwe stroming: Popularisme

Sun, 24 Jun 2012 12:15:00 +0200

De Europese leiders zijn weinig in staat om de bevolking te inspireren en te voldoen aan de uitdagingen van deze tijd. Er zijn veel verklaringen voor dit leiderschapstekort, maar ik richt me nu op de volgende twee: een technologische en een generatie.

Laten we beginnen met de technologische. In 1965 poneerde Gordon Moore -mede-oprichter van Intel- de wet van Moore, waarin werd bepaald dat de rekenkracht die kan worden geplaatst op een enkele chip, om de 18 tot 24 maanden zou verdubbelen. Deze wet houdt zich sindsdien aardig staande. Kijkend naar de Europese, Arabische en Amerikaanse leiders die worstelen met hun respectievelijke crises, ben ik benieuwd of er geen politiek uitvloeisel is van de Wet van Moore: De kwaliteit van politiek leiderschap neemt af per 100 miljoen nieuwe gebruikers van Facebook en Twitter.

De nieuwe bedrading van de wereld (door middel van sociale media en web-enabled mobiele telefoons) verandert de aard van de gesprekken tussen leiders en de bevolking. We gaan af van de grotendeels één richting converatie (top-down) naar twee richting conversatie (bottom-up en top-down). Dit heeft veel positieve kanten: meer participatie, innovatie en transparantie. Maar kan er zoiets zijn als te veel participatie? Leiders die naar teveel stemmen tegelijk luisteren en dan gevangenen worden van de trends die zij volgen?

Er ontstaat een nieuwe stroming: Popularisme. Het is de über-ideologie van onze tijd. Lees de polls, volg de blogs, de Twitter-feeds en Facebook berichten en ga waar de mensen zijn, niet waar je denkt dat ze moeten gaan.

Als iedereen volgt, wie geeft dan leiding?

En dan is er nog de exposure-factor. Iedereen met een mobiele telefoon is paparazzi, iedereen met een Twitter-account is een verslaggever en iedereen met toegang tot YouTube is een filmmaker. Als al die mensen paparazzi, verslaggevers en filmmakers zijn, is de rest een publiek figuur. Als je een publiek figuur (een politicus) bent, kan de controle zo onaangenaam worden, dat het openbare leven iets wordt om te vermijden. Veel leiders komen onder grote controle-druk te staan. Het haalt absoluut niet het beste in ze naar boven. De aandacht en de constante interactie met het publiek maakt het voor hen veel moeilijker om verstandige en moedige beslissingen te nemen.

Dan nu over de generatie verklaring voor het gebrek aan leiderschap. Voor wat betreft de generatieverschuivingen zijn we van een grote generatie die geloofde in sparen en investeren voor de toekomst, naar een Baby-Boom generatie gegaan die geloofde in lenen en bestedingen voor vandaag. Net zoals het contrast tussen George W. Bush en zijn vader George H.W. Bush. De vader heeft zich, onmiddellijk na Pearl Harbor als vrijwilliger voor de Tweede Wereldoorlog aangemeld en werd toen gestaald als leider tijdens de Koude Oorlog. Een serieuze tijd, waarin politici niet zomaar de polls konden volgen. Als president verhoogde hij de belastingen vanwege een prudent begrotingsbeleid. Zijn Baby Boom zoon vermeed dit voorbeeld en werd de eerste president in de Amerikaanse geschiedenis die belastingen verlaagde in het midden van maar liefst twee oorlogen.

Als je aan de ene kant technologieën hebt die snelle, korte termijn antwoorden en oordelen promoten, en als je een generatie hebt die gewend is aan korte termijn beloningen. En aan de andere kant heb je problemen waarvan de oplossingen in lange, zware trajecten liggen, net zoals de huidige wereldwijde kredietcrisis of de noodzaak om de Arabische landen weer vanaf de grond opnieuw op te bouwen. Dan heb je een echte mis match en een grote uitdaging voor de leiders. Vrijwel alle hedendaagse leiders moeten hun mensen vragen om de lasten en niet alleen de voordelen te delen en om zowel harder te studeren en slimmer te werken om bij te blijven.

Dat vraagt om bijzonder leiderschap dat moet beginnen met mensen de waarheid te vertellen.

Dov Seidman stelt in zijn boek ‘Hoe’: “Niets inspireert mensen meer dan de waarheid”. De meeste leiders denken dat het vertellen van de waarheid henzelf kwetsbaar maakt in plaats van het publiek of hun tegenstanders. Ze hebben het mis.

“Het belangrijkste voordeel van het vertellen van de waarheid, is dat het je aan mensen bindt”, legt Seidman uit, “want als je mensen de waarheid toevertrouwd, ze je terug vertrouwen”. Als leiders er omheen draaien, hebben de burgers alleen maar meer problemen en meer verwarring om de gevolgen te beoordelen. “De waarheid toevertrouwen aan mensen is als het geven van een vaste ondergrond”, voegt Seidman toe. “Het dwingt tot actie. Wanneer u allebei de waarheid kent, begin dan samen problemen op te lossen. Het is het begin van het bedenken van een betere weg”.

Dit is niet wat we zien van de leiders in Amerika, de Arabische wereld of het Europa van vandaag. Je zou denken dat één van hen, slechts één, dan wel de kans zou grijpen om zijn of haar mensen de waarheid te vertellen: over waar ze staan, waartoe ze in staat zijn, welk plan ze nodig hebben en wat ieder moet bijdragen om op het betere pad te komen. De leider die dit kan en wil zal echte “volgelingen” en “vrienden” krijgen - niet virtuele.

Uurtje-factuurtje uit de tijd: verkoop abonnement op jezelf

Sat, 23 Jun 2012 10:36:31 +0200

De manier waarop wij werken is hopeloos ouderwets, vindt lifehacker Martijn Aslander. Door de week ‘s ochtends naar kantoor, ‘s avonds weer naar huis en aan het einde van de maand een afgesproken bedrag op je bankrekening. Dat kan toch zoveel creatiever? Door een abonnement op jezelf te verkopen bijvoorbeeld.

Het dominante beloningsconstruct dat de westerse samenleving hanteert is dat van tijd ruilen voor geld. Een prima idee in een tijdperk van fabrieken waarin je feitelijk de tijd die ‘handjes’ bezig zijn met een produktieding beloont met een vast bedrag.

In den beginne werd dat opgelost met stukloon, maar later is dat omgezet in de salarisvorm die we nu kennen. In de advieswereld (bijvoorbeeld consultants en coaches) wordt veelal het uur-maal-tarief model gehanteerd, dat in feite op hetzelfde neerkomt: tijd-ruilen-voor-geld. Je hebt ook slimmeriken die dagdeeltarieven hanteren, zodat ze nog een beetje kunnen ‘spelen’ en schuiven met hun tijd.

Dit is voor de meeste mensen best lastig. Meer uren draaien houdt een keer op (een mens moet ook nog slapen) en bovenin de pyramide van de hiërarchische structuur is er domweg niet genoeg plek voor al die mensen, met alle gevolgen van dien (denk aan machts- en egogedoe, en alles waarover Joep Schrijvers al eens opschreef in het boek ‘Hoe word ik een rat’).

Informatiesamenleving
We werken tegenwoordig niet meer met onze handen en zitten middenin een transitie richting een kennis- en informatiesamenleving waarin we beloond worden voor werken met ons hoofd. Wil je meer geld verdienen dan kun je of omhoog klimmen op de carrièreladder (hoe hoger, hoe meer beloning) óf meer uren draaien.

Wat er nu gebeurt is dat veel mensen óf helemaal voor zichzelf beginnen als zzp’er, of hun uren bij hun werkgever terugschroeven om op een veilige manier uit te proberen hoe ze op een andere manier hun talent en skills kunnen inzetten om geld te verdienen.

Klussen
Wat interessant is, is dat zowel de zzp’ers als de deeltijd-ondernemers vrijwel zonder uitzondering wederom het tijd-voor-geld concept toepassen op hun werk. In deze wereld wordt in termen van werk gedacht in ‘klussen’, de schoorsteen moet immers roken. Niet meer dan logisch als je een hypotheek hebt en elke maand de rente moet opbrengen. Geen klus betekent meestal: geen geld. Deze gedachte alleen al is overigens genoeg om veel mensen te beletten de overstap te maken van baan naar ondernemerschap.

Ik ken mensen die met een tussenvorm werken, die enerzijds genoeg vrijheid en ruimte openlaat, maar anderzijds maandelijkse inkomsten garandeert.

Abonnement
Veel kenniswerkers zijn niet de hele tijd van waarde voor hun baas of opdrachtgever, maar wel op hele specifieke momenten, waarop ze zelfs het verschil kunnen maken. Kees Romkes (26) is net klaar met zijn studie, heeft een baan bij mindz.com, maar verkoopt daarnaast abonnementen op zijn talent en skills aan bedrijven. Door zijn leeftijd is het net iets te gek om al tarieven van een senior-consultant te vragen, maar voor veel bedrijven en overheden is hij zeker 100 euro per uur waard.

Zijn skills en talent? Social media, en alles wat gaat over communicatie-strategieën via het web. Zijn probleem? Dit soort skills wegzetten in een ‘klus’ is naast veel gedoe, ook niet echt een goed idee.

Social media zoals blogs, Twitter en LinkedIn inzetten voor een bedrijf betekent een omslag in het denken. Dit kost tijd, inzicht, aandacht en dat soort dingen zijn qua tijd en waarde lastig in te schatten. Zijn oplossing? Een abonnement op Kees. Vraag hem om maandelijks een paar uur te factureren en hij helpt je met plezier (Kees denkt niet in uren maar in impact).

Eens per maand factureert hij een paar ‘uur’. Voor de meeste bedrijven zijn die paar uur een schijntje vergeleken met de waarde die hij toevoegt. Hij blij, zij blij. Mocht nu blijken dat er meer aandacht van zijn kant nodig is, dan werkt hij gewoon een paar uur extra, die hij met plezier declareert als de situatie dat wederzijds rechtvaardigt.

Met vijf tot tien van deze contacten heeft hij al genoeg om rond te komen. Bedrijven die tevreden zijn maken reclame voor hem, en door lekker bezig te blijven ontwikkelt Kees zich, wordt hij meer waard en schaars.

De crux is dat bedrijven niet per se van hem vragen om de uren feitelijk te draaien. Bedrijven die aan het einde van de maand niet het gevoel hebben dat hij die drie uur waard is geweest hoeven de uren niet te betalen, maar Kees is slim genoeg om meer dan genoeg waarde te leveren om deze inkomstenstroom in gang te houden.

Hij spreidt op deze manier zijn risico’s, en leert op de ene plek waardevolle dingen die hij op een andere plek weer kan delen. Valt een klant weg, dan is er helemaal niets aan de hand, en maandelijkse inkomsten zijn verzekerd zolang hij van waarde blijft.

Bron: VKbanen.nl / Martijn Aslander

Movies.io is een briljante, minimalistische film download-site...

Sun, 17 Jun 2012 16:26:00 +0200

Movies.io is een briljante, minimalistische film download-site voor torrents.

Het leven van een fiets in New York. Als je dit in Amsterdam...

Thu, 14 Jun 2012 16:11:19 +0200

Het leven van een fiets in New York. Als je dit in Amsterdam probeert, kan het filmpje in 2 dagen klaar zijn :-)

Mobiel Internet anno nu in Nederland.

Wed, 06 Jun 2012 10:34:02 +0200

Mobiel Internet anno nu in Nederland.

Mandatory for every iOS developer!

Mon, 19 Mar 2012 19:27:01 +0100

[Source: iPhone App Design]

Capitalism, Version 2012

Sun, 18 Mar 2012 14:35:00 +0100

David Rothkopf, the chief executive and editor-at-large of Foreign Policy magazine, has a smart new book out, entitled “Power, Inc.,” about the epic rivalry between big business and government that captures, in many ways, what the 2012 election should be about — and it’s not “contraception,” although the word does begin with a “C.” It’s the future of “capitalism” and whether it will be shaped in America or somewhere else.

Rothkopf argues that while for much of the 20th century the great struggle on the world stage was between capitalism and communism, which capitalism won, the great struggle in the 21st century will be about whichversion of capitalism will win, which one will prove the most effective at generating growth and become the most emulated.

“Will it be Beijing’s capitalism with Chinese characteristics?” asks Rothkopf. “Will it be the democratic development capitalism of India and Brazil? Will it be entrepreneurial small-state capitalism of Singapore and Israel? Will it be European safety-net capitalism? Or will it be American capitalism?” It is an intriguing question, which raises another: What is American capitalism today, and what will enable it to thrive in the 21st century?

Rothkopf’s view, which I share, is that the thing others have most admired and tried to emulate about American capitalism is precisely what we’ve been ignoring: America’s success for over 200 years was largely due to its healthy, balanced public-private partnership — where government provided the institutions, rules, safety nets, education, research and infrastructure to empower the private sector to innovate, invest and take the risks that promote growth and jobs.

When the private sector overwhelms the public, you get the 2008 subprime crisis. When the public overwhelms the private, you get choking regulations. You need a balance, which is why we have to get past this cartoonish “argument that the choice is either all government or all the market,” argues Rothkopf. The lesson of history, he adds, is that capitalism thrives best when you have this balance, and “when you lose the balance, you get in trouble.”

For that reason, the ideal 2012 election would be one that offered the public competing conservative and liberal versions of the key grand bargains, the key balances, that America needs to forge to adapt its capitalism to this century.

The first is a grand bargain to fix our long-term structural deficit by phasing in $1 in tax increases, via tax reform, for every $3 to $4 in cuts to entitlements and defense over the next decade. If the Republican Party continues to take the view that there must be no tax increases, we’re stuck. Capitalism can’t work without safety nets or fiscal prudence, and we need both in a sustainable balance.

As part of this, we will need an intergenerational grand bargain so we don’t end up in an intergenerational civil war. We need a proper balance between government spending on nursing homes and nursery schools — on the last six months of life and the first six months of life.

Another grand bargain we need is between the environmental community and the oil and gas industry over how to do two things at once: safely exploit America’s newfound riches in natural gas, while simultaneously building a bridge to a low-carbon energy economy, with greater emphasis on energy efficiency.

Another grand bargain we need is on infrastructure. We have more than a $2 trillion deficit in bridges, roads, airports, ports and bandwidth, and the government doesn’t have the money to make it up. We need a bargain that enables the government to both enlist and partner with the private sector to unleash private investments in infrastructure that will serve the public and offer investors appropriate returns.

Within both education and health care, we need grand bargains that better allocate resources between remediation and prevention. In both health and education, we spend more than anyone else in the world — without better outcomes. We waste too much money treating people for preventable diseases and reteaching students in college what they should have learned in high school. Modern capitalism requires skilled workers and workers with portable health care that allows them to move for any job.

We also need a grand bargain between employers, employees and government — à la Germany — where government provides the incentives for employers to hire, train and retrain labor.

We can’t have any of these bargains, though, without a more informed public debate. The “big thing that’s missing” in U.S. politics today, Bill Gates said to me in a recent interview, “is this technocratic understanding of the facts and where things are working and where they’re not working,” so the debate can be driven by data, not ideology.

Capitalism and political systems — like companies — must constantly evolve to stay vital. People are watching how we evolve and whether our version of democratic capitalism can continue to thrive. A lot is at stake here. But if “we continue to treat politics as a reality show played for cheap theatrics,” argues Rothkopf, “we increase the likelihood that the next chapter in the ongoing story of capitalism is going to be written somewhere else.
”

A version of this op-ed appeared in print on March 14, 2012, on page A27 of the New York edition with the headline: Capitalism, Version 2012.

Wat een supergaaf concept! Kan niet wachten tot dit in Nederland...

Wed, 25 Jan 2012 13:08:08 +0100

Wat een supergaaf concept! Kan niet wachten tot dit in Nederland beschikbaar is!

Location Location Location

Sun, 22 Jan 2012 14:22:00 +0100

De massa begint locatie diensten als Foursquare en Facebook Places te ontdekken, maar het komende jaar zal het ‘inchecken’ worden vervangen door ‘ingechecked worden’. Je mobiele telefoon wordt als het ware een ‘tracking device’ voor adverteerders. Zij weten waar je bent, op elk moment. Op de plek waar jij bent, krijg je speciale aanbiedingen van winkels en restaurants in de buurt. Al dan niet aangevuld met allerlei gepersonaliseerde content op narrowcasting videoschermen. Op basis van je voorkeuren op bijvoorbeeld Facebook krijg je op maat gesneden aanbiedingen, waardoor het minder snel als spam ervaren zal worden.

Verder zullen ‘location-crossovers’ steeds populairder worden. Denk hierbij aan de bibliotheek op het station. Onderweg naar het station met je mobieltje bestellen en op het station ophalen. Hierin kom je de consument tegemoet in haar behoefte aan authenticiteit (een echt boek i.p.v. tablet), zonder dat ze moeten zeulen met grote boeken. Want als je uit de trein stapt, lever je het boek gewoon weer in.

Slimme adverteerders zorgen er dus voor dat de consument direct kan reageren op commerciële boodschappen, ook wanneer ze ‘on the move’ zijn.

Trends als mobiel bestellen en afrekenen zullen het komende jaar verder worden doorgezet. Mijn conclusie is dan ook:

“De mobiele telefoon wordt de afstandsbediening van het leven.”

Exit Dropbox, Welcom Sugarsync!

Sat, 31 Dec 2011 12:36:17 +0100

Eindelijk afscheid genomen van dat verschrikkelijke Dropbox:

https://www.sugarsync.com/referral?rf=dwdbgxbynaajf&utm_source=txemail&utm_medium=email&utm_campaign=referral

Binnenkort Apple iTV?

Tue, 20 Dec 2011 11:57:53 +0100

Volgens de Wall Street Journal zijn er in de afgelopen maanden een aantal ontmoetingen geweest tussen media-bedrijven en leidinggevenden bij Apple. Hierbij is nog niet verteld dat Apple een televisie uit zal brengen, maar wel wat Apple’s visie op deze markt is. Zo zouden nieuwe methodes genoemd zijn waarbij een video gestart kan worden op een televisie en vervolgens afgekeken kan worden op een iPhone of iPad. Ook zou Apple gesproken hebben over methodes om een toekomstige televisie te bedienen met beweging en spraakherkenning, al zou de uitrol van deze toepassing nog even op zich laten wachten. WSJ baseert zich op bronnen die dicht bij deze gesprekken betrokken zouden zijn geweest.

Geruchten over een Apple televisie gaan al jaren rond. Algemeen wordt aangenomen dat er in ieder geval een groot plat beeldscherm zal uitkomen met ingebouwde Apple TV-functionaliteit. Het blijft echter gissen wat Apple nog meer van plan is om van de iTV een succes te maken.

Recent werd gesuggereerd dat Apple’s televisie-plannen gefaseerd uitgebracht gaan worden, te beginnen in 2012 met nieuwe generatie iMac met een groter beeldscherm, een Apple-TV-interface én AirPlay-functionaliteit. Een échte televisie met siri-besturing zou volgens andere berichten in 2013 uitkomen. Dit laatste komt overeen met uitspraken van de bronnen van WSJ die aangeven dat besturing via spraak nog even op zich zal laten wachten.

Een aantal zaken over zo’n iTV staan min of meer vast. Er zullen direct films en tv series op gekocht en gehuurd kunnen worden via de iTunes Store. Via iCloud wordt deze content gesynchroniseerd met Mac’s en iOS-apparaten. De bediening van de iTV zal ongetwijfeld via iOS-apparaten mogelijk zijn. Er wordt gedacht dat extra informatie en interactieve functies ook via iOS gebruikt kunnen worden. Daarmee maakt Apple hét verschil met de het bestaande (en weinig succesvolle) Smart TV en Google TV waar deze extra functies over het televisiebeeld heen gelegd worden.

Er blijft echter één groot vraagteken staan: kan je nog wel ‘ouderwets’ televisie kijken met de iTV. In andere woorden; zit er nog een aansluiting voor kabel, DVB-T (Digitenne) en/of satelliet-televisie aan het apparaat of wordt de iTV een combinatie van on-demand shows en televisie via het web?

Voor mijn gevoel is Apple nog steeds dominant!

Mon, 19 Dec 2011 14:59:17 +0100

Voor mijn gevoel is Apple nog steeds dominant!

Geweldig dit! Leuke gadget.

Tue, 06 Dec 2011 00:57:37 +0100

Geweldig dit! Leuke gadget.

We moeten het Internet zien als eerste levensbehoefte!

Sun, 20 Nov 2011 14:52:22 +0100

In onderstaand rapport komt naar voren dat we (de Nederlanders) gemiddeld 3 uur en 6 minuten per dag online doorbrengen. Eigenlijk profiteren jongeren en hoog-opgeleiden alleen maar van het Internet. Ouderen en laagopgeleiden kunnen waarschijnlijk niet mee met de snelle opmars van allerlei digitale media. Het risico is dus dat er een digitale kloof ontstaat. Ondanks dit gegeven pleit ik toch voor een erkenning als eerste levensbehoefte van het Internet. Ik denk dat het belangrijk is om deze stap te nemen om alle Nederlanders 1. een aansluiting beschikbaar te stellen, 2. te helpen bij de ontwikkelingen waar ze zelf niet uitkomen en 3. de veiligheid en privacy meer te kunnen garanderen dan nu het geval is.

Onderstaand kun je het artikel vinden:

Trendrapport 2011

Het begin

Sun, 20 Nov 2011 02:41:00 +0100

Zo. Vandaag besloten ook maar eens te gaan bloggen.

Ik ben van plan om het over apps, gadgets, actualiteit en politiek te bloggen. Het zullen geen hoogdravende en perfecte stukjes zijn, maar het zijn dan ook vaak hersenspinsels van me die ik graag met anderen deel. Daarom vraag ik om reacties op mijn blog. Ik ben altijd erg benieuwd naar de mening van anderen. Ik zal proberen het blog zo frequent mogelijk bij te houden.